Trambelosríos-Esa Lenda-en Galicia Encantada
p>Como tal Lenda de Escoureda O Corgo
Votalle unha ollada en: galicia encantada (Trambeloríos)
Falando de dous dos ríos da nosa comarca, segun poñían os nosos antergos, que alí na parroqia. onde se xuntan hoxe o Sarria co Neira, chamado Trambeloríos, houbo o carón como unha cativa aldea coa súa igrexa correspondente. E de supoñer que daquela aínda estes dous non se xuntaban neste luar concreto, pero co tempo e debido a posible variación dos mesmos, a devandita foise afundindo para quedar asolagada totalmente polas augas. Dei que moito tempo despois de todo aquilo, e cando naqueles duros invernos de moita enchente que coañaban os leitos deixados como debullados. Alguén chegou a asegurar que nas claras mediodías dos meses de verán, por intres podíase albiscar o cumio do campanario.
Se e verdade ou mentira
non minto pola miña boca,
se non, quen o contou tal día.
Eu so quero penduralo,
deixalo como pegada
e tan so para que se saiba.
Historia de
Santa María Magdalena de Escoureda
Aínda que botando man da historia exposta na guia do concello do Corgo, podese atopar como referente recollido desta parroquia de Escoureda, que no ángulo que forman os ríos Neira e Tördea o remate da agra de Corneda, tal nome pode que derive da súa feitura como se tal cornamenta de boi. O feito e que hai máis de mil anos, ala polo 976, Adosinda,cumprindo a última vontade do seu esposo Vermundo Gatóniz, doa ó Mosteiro de Samos a vila de "Scaureela", xunto ó río Tordea en Manzaneda.(posiblemente se refira a Maceda).
Poucos anos despois, no 982, consta que Lucio Lucidiz doa os frades de Samos e ó seu abade Mandino a "Villa de Scaureta". E sempre coa igrexa polo medio na data que vai do 982 o 990, no inventario de posesións de San Salvador de Bande en Neira, figura a "Vila de Scaureda, que iacet inter Tordena ed Naria per ubi sous terminos habet et illo ribeiro contra eclesia des casa Arias Armentariz ata casa de don Violenzo II sesigas molinarias".
E para rematar no 993, Lucio e Visclarara doan o mosteiro de Samos as vilas de San Salvador e Santa María de Sala xunto do rio Neira xunto con outros lugares e vilas "et vila alia in Scaureda ab integro.
O feito que estas xentes eran como moi agradecidas e estaban moito polos agasallos pequenos. Suponse que irian coas xentes dentro, e dicir, como se fose un deses paks de hoxe en día
E como se tal lenda máis, tamén se di que nesta mesma parroquia houbo un castro no lugar chamado das Murallas mesmo preto da Torre e xunto do regato da Zoca, no monte mesmo de Estelabello. O feito e que viviu alí unha ancián, ultimo reduto de cando os mouros poboaron estes recunchos, a que lle agradaban moito os raparigos para os que ela mesma facía lambetas e telos deste xeito contentos e ledos.
E a partir desde enguedello, e chafullando no meu miolo, fun argallando esta historia que nalgún lugar ben poidera ser certa como outra lenda máis, pero desta feita, e da miña colleita. Tal conto pódese atopar co nome “Onde Dormen os Reloxos” no blog “Cuentoslugo de Bernabé Castedo.(Enlace a dereita desta mesma páxina)
Chúzao
del.icio.us
Despois de moito tempo nas pescudas polos miolos das xentes, alguén dos antergos 
Bernabé Castedo O Corgo
Tratando de argallar coas letras, tento facer algo con elas, o menos ceibar nesta xanela un chisco da miña fornada. Sei que a calidade quedalle moito que mellorar, agardo que co tempo poida facelo. Gracias por pasear estos contidos.